Εισαγωγή προϊόντων:

Διαφορετικός θερμόμετρος σάρωσης θερμότηταςΕίναι ένα όργανο θερμικής ανάλυσης για τη μέτρηση της διαφοράς θερμικής ροής και της σχέσης των παραμέτρων θερμοκρασίας από το τέλος αναφοράς και το τέλος του δείγματος, που χρησιμοποιείται κυρίως για τη μέτρηση διαφόρων χαρακτηριστικών παραμέτρων στη διαδικασία θέρμανσης ή ψύξης της ύλης: θερμοκρασία μετατροπής γυαλιοποίησης Tg, περίοδος οξείδωσης OIT, θερμοκρασία τήξης, θερμοκρασία κρυστάλλωσης, σχετική θερμική

Κύρια χαρακτηριστικά:
Νέα δομή του φούρνου, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα της γραμμής βάσης ανάλυσης και ανάλυσης
Ψηφιακό μετρητή ροής αερίου, ελέγχει τη ροή αερίου που φυσάει, τα δεδομένα καταγράφονται απευθείας στη βάση δεδομένων
3. το όργανο μπορεί να χρησιμοποιήσει αμφίδρομο έλεγχο (έλεγχος φιλοξενίας, έλεγχος λογισμικού), φιλική διεπαφή, εύκολη λειτουργία

Τεχνικές παραμέτρους:

Αριθμός μοντέλου: HS-DSC-101
DSC: 0 ~ 500mW
3, εύρος θερμοκρασίας: θερμοκρασία δωματίου ~ 800 ℃ ψύξη αέρα
Ταχύτητα θέρμανσης: 1 ~ 80 ℃ / min
Ανάλυση θερμοκρασίας: 0,1 ℃
Κυμάνσεις θερμοκρασίας: ±0.1℃
Επαναληψιμότητα θερμοκρασίας: ± 0,1 ℃
Θόρυβος DSC: 0.01mW
Ανάλυση DSC: 0.01mW
Ευαισθησία DSC: 0.01mW
Τρόπος ελέγχου θερμοκρασίας: θέρμανση, θερμοκρασία (αυτόματος έλεγχος όλων των προγραμμάτων)
Σάρωση καμπύλων: Σάρωση θέρμανσης
Έλεγχος ατμόσφαιρας: αυτόματη εναλλαγή οργάνων
14, τρόπος οθόνης: χρώμα 24bit, οθόνη αφής LCD 7 ιντσών
Διεύθυνση δεδομένων: τυποποιημένη διεπαφή USB

Πρότυπα παραμέτρων: Εξοπλισμένο με τυποποιημένη ουσία (κασσίτερο), ο χρήστης μπορεί να διορθώσει τη θερμοκρασία και τη θερμική ενταλπία μόνος του

Δοκιμές που μπορούν να πραγματοποιηθούν από το θερμόμετρο διάκρισης σάρωσης:

Διαγράμματα δοκιμών λογισμικού DSC

Τυπικές καμπύλες δοκιμής DSC:

Τι είναι η θερμοκρασία μετατροπής γυαλιού;

Η μετατροπή γυαλιού είναι η εγγενής ιδιότητα των μη κρυσταλλικών πολυμερών υλικών (δηλαδή των μη κρυσταλλικών πολυμερών), είναι η μακροσκοπική έκφραση της μετατροπής μορφής κίνησης των πολυμερών, επηρεάζει άμεσα τις ιδιότητες χρήσης των υλικών και τις ιδιότητες της διαδικασίας, επομένως για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι το κύριο περιεχόμενο της έρευνας πολυμερικής φυσικής.

Η συντριπτική πλειοψηφία των πολυμερών υλικών μπορούν συνήθως να βρίσκονται σε τέσσερις φυσικές (ή μηχανικές) καταστάσεις: γυάλινη κατάσταση, κολλαστική κατάσταση, υψηλή ελαστικότητα (κατάσταση καουτσούκ) και κολλαστική κατάσταση. Η μετατροπή γυαλιού είναι μια μετατροπή μεταξύ υψηλής ελαστικότητας και γυαλιού, από τη μοριακή δομή, η θερμοκρασία μετατροπής γυαλιού είναι ένα φαινόμενο χαλάρωσης από την κατάσταση κατάψυξης σε κατάσταση αποψύξης.

Λαμβάνοντας το DSC για παράδειγμα, όταν η θερμοκρασία αυξάνεται σταδιακά, μετατρέποντας τη θερμοκρασία μέσω της γυαλιοποίησης των πολυμερών, η γραμμή βάσης στην καμπύλη DSC κινείται προς την κατεύθυνση απορρόφησης θερμότητας (βλέπε το σχήμα). Το σημείο Α είναι το σημείο από το οποίο ξεκινά η απόκλιση από τη γραμμή βάσης. Επέκταση της γραμμής βάσης πριν και μετά τη μετατροπή, η κάθετη απόσταση μεταξύ των δύο γραμμών είναι η διαφορά βαθμού ΔJ, στο ΔJ / 2 μπορεί να βρεθεί το σημείο C, από το σημείο C για την κοπή της γραμμής βάσης και την εμπρόσθια γραμμή βάσης στο σημείο B, η τιμή θερμοκρασίας που αντιστοιχεί στο σημείο B είναι η θερμοκρασία μετατροπής γυαλιού Tg.

Τα κοινά κρυστάλλινα πλαστικά είναι: Πολυαιθυλένιο PE, Πολυπροπυλένιο PP, Πολυφορμαλδεΐδα POM, Πολυαμίδη PA6, Πολυαμίδη PA66, PET, PBT κλπ.

Τα μη κρυστάλλινα πλαστικά περιλαμβάνουν: πολυάνθρακα, ABS、 Τραφερίνη, χλωριούχο βινυλίνη κλπ. (π.χ. πλαστικό κάλυμμα ρολογιών, κάλυμμα τηλεόρασης κλπ.)

Τι είναι η περίοδος οξείδωσης;

Η περίοδος προώθησης οξείδωσης (OIT) είναι ο χρόνος κατά τον οποίο το δείγμα αρχίζει να εμφανίζεται σε αυτόματη καταλυτική οξειδωτική αντίδραση σε υψηλές θερμοκρασίες οξυγόνου (200 βαθμοί Κελσίου) και αποτελεί δείκτη αξιολόγησης της αντοχής του υλικού στη θερμική αποσύνθεση κατά τη διαμόρφωση, την αποθήκευση, τη συγκόλληση και τη χρήση. Η μέθοδος προώθησης οξείδωσης (OIT) είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιεί τη διαφορετική θερμική ανάλυση (DTA) για να δοκιμάσει το επίπεδο γήρανσης των πλαστικών σε υψηλές θερμοκρασίες οξυγόνου, βασιζόμενη στην αντίδραση εξώθησης θερμότητας κατά τη ρήξη της μοριακής αλυσίδας των πλαστικών. Η αρχή του είναι: τοποθετήστε το πλαστικό δείγμα και τα αδράνεια αναφοράς (όπως το οξείδιο του αλουμινίου) στον αναλυτή διαφορικής θερμότητας, έτσι ώστε να αντικαταστήσει γρήγορα τα αδράνεια αέρια (όπως το άζωτο) στο δωμάτιο του δείγματος με οξυγόνο σε μια συγκεκριμένη θερμοκρασία. Δοκιμάστε τις αλλαγές στην καμπύλη DTA (διαφορετικό θερμικό φάσμα) που προκαλούνται από την οξείδωση του δείγματος και λάβετε την περίοδο (χρόνο) προώθησης οξείδωσης OIT (min) για να αξιολογήσετε τις ιδιότητες αντιθερμικής γήρανσης του πλαστικού.